sihi kahi nenapugalu ಸಿಹಿ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳು

ಹೋದ ಶನಿವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸೋಮವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ತನಕ, ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೊಳಚೆಯ ನೀರು ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಸರಿ ಹೋಯಿತು ಎಂದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕೊಳಚೆನೀರಿನ ಹರಿವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತೂ BWSSB ಯವರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ... ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು ಕಕ್ಕಸು ಎಂದಾಕ್ಷಣ, ಗಲೀಜು, ಕೊಳಕು ಎಂದು ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು / ಮೂಗು ಮುರಿಯುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.  ಮಕ್ಕಳ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.. ಅವರು ಮಾಡಿದ ಕಕ್ಕದೊಡನೆ ಆಟವಾಡುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಏನೋ ಸಂತೋಷ. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಕ್ಕ.. ಗಲೀಜು ಎಂದು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಕಾರಣವೋ ಏನೋ, ಈ ಭಾವ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಯಾಕೋ ವಿಷಯ ವಾಸನಾಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆಯೇ?  ವಾಸನೆ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪುಗಳು, ಜನ್ಮಾಂತರದ ಘಟನೆಗಳ ನೆನಪುಗಳು ಎಂಬ ಅರ್ಥವೂ ಉಂಟು. ಹಾಗಾಗಿ ಇದು ನೀವಂದುಕೊಂಡಂಥ ಬರೀ ವಾಸನೆಯ ವಿಷಯವಲ್ಲ.. ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆ ಥಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳೂ ಉಂಟು.   ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಮನೆಯ  ಹಿತ್ತಿಲ  ಬಯಲು ಮೊದಲ ಕಕ್ಕಸು.   ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗವಿದ್ದರೂ, ಆ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ, ...

ಬುಧವಾರ ಸಂಜೆ ಆಪ್ತಸಮಾಲೋಚನೆಯ ಸಮಯ. ಪ್ರಸನ್ನ ಆಪ್ತ ಸಲಹಾ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ... ಆಗ ಬಂದದ್ದು ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ... ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರದ ನಂತರ ಕೇಳಿದ್ದು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರುತ್ತೀರಾ? ಮಾತಿನಿಂದ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಇದು ಆಪ್ತ ಸಲಹೆ ವಿಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು. ಇನ್ನೇನು  ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ, 20 ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ, ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದೆ. ಪ್ರಸನ್ನ ಆಪ್ತ  ಸಲಹಾ ಕೇಂದ್ರದ ಬಾಗಿಲು ಹೊಕ್ಕಂತೆಯೇ ಎದುರಾದದ್ದು ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡಸರು, ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರು. ಪರಿಚಯದ ನಂತರ ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡುವ ಸಮಯ " ಮೀರು ಚಪ್ಪಂಡ ಸರ್..." ಎಂಬ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದು ನಂತರ ತಿಳಿದಂತೆ ಹುಡುಗಿಯ ಅಪ್ಪ. ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಮಾತಿನ ಸಾರಾಂಶ: ಇಬ್ಬರು ಬೀಗರುಗಳು. ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಇನ್ನೂ ವರ್ಷ ಕಳೆದಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧ, ಆದರೆ   ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆ  ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳ ಹಣಕಾಸಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗದಿರುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ವಿಚಾರ. ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯವರು ಉಳ್ಳವರು, ಹುಡುಗನ ಮನೆಯವರು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬ. ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಗಳು ತವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ.. ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಯಾವ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.  ಈ ಕಡೆ ಮಗನ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಬಿಗು ವಾತಾವರಣ, ಹುಡುಗನ...

  ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಸೇರಲು ಬಂದ ಸಮಯ. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು ಕನ್ನಡ ಮೀಡಿಯಂ... ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮೀಡಿಯಂ. ಉಪಾಧ್ಯಾಯರುಗಳೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ... ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ನೋಟ್ಸ್, ಹಾಗೂ ವಿಷಯ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.  ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಲಾಡಿಯಿಂದ ಕಟ್ಟುವ ಚಡ್ಡಿ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಲಿದ ಶರಟು ಬಟ್ಟೆಗಳು,  ನನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಒಂದು ವಿಧವಾದ ಕೀಳರಿಮೆ ಬಂದಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇದನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿಕೊಂಡೆನಾದರೂ, ಗಣಿತದ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳು, ಪೈಥಾಗರಸ್ ಥಿಯರಂ, ಆರ್ಕಿಮಿಡಿಸ್ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್, ನ್ಯೂಟನ್ ಲಾಸ್ ಆಫ್ ಮೋಶನ್ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.  ಇದೆಲ್ಲಾ ಕಲಿತು ಆಗಬೇಕಾದುದೇನು ಎಂದು ಅನಿಸಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ..... ನ್ಯೂಟನ್ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಚಿತ್ರಣ.  ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ಸೋಮಾರಿಯೊಬ್ಬ ಸೇಬು ಹಣ್ಣಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ, ಏನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಆತನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಸೇಬು ಹಣ್ಣಿನಿಂದ, ಆತನಿಗೆ ಹೊಳೆದದ್ದು ಭೂಮಿಯ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆ ಶಕ್ತಿಯ ( gravitational force ) ಬಗ್ಗೆ. ಈ ವಿಷಯ ಈಗ ನಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು ವೃಥಾ ತಿನ್ನುತ್ತಿದೆ... ಅನ್ನುವ ಕಥೆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವೇನೋ ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು....

1988 ರ ಸಮಯ, ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ  10 ಘಂಟೆಗೆ, ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ BR Chopra ಅವರು ತಯಾರಿಸಿದ ಮಹಾಭಾರತ ಧಾರಾವಾಹಿ  ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತದ ಬಹು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಟಿವಿಗೆ ಪೂಜೆಮಾಡಿ, ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಕುಳಿತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ.  ಮೈ ಸಮಯ್ ಹೂ ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಸಂಚಿಕೆ... ಕಥೆಯ ಸೂತ್ರಧಾರ  ಸಮಯ. ಸಂಚಿಕೆಯ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು. ಸಮಯ ಎಲ್ಲ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಂತೆ ಅದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದು. ಸಂಚಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಲೀನವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವೆಂದರೆ, ಸಮಯ ಕಳೆದದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ಅಲ್ಲವೇ..ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸಮಯದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇ ದುಃಖ, ಆತಂಕ ಹಾಗೂ ಕಾಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ , ಗಡಿಯಾರ ಮುಂದಕ್ಕೇ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.  ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಂದೊಂದು  ಅನುಭವ. ಕರೆಂಟೇ ಇಲ್ಲದ,    ಗಡಿಯಾರವೂ ಇಲ್ಲದ  ದೊಡ್ಡಜಾಲದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ನಾನು, ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿ, ಕತ್ತಲಾದ ನಂತರ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದಂತೆ ಮಾಡಿ (ಅದು ಅಪ್ಪನ ಭಯದಿಂದ)  ಊಟ , ನಿದ್ದೆ ... ದಿನ ಮುಗಿದಂತೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸತು, ಹೈಸ್ಕೂಲು, ಹಾಗಾಗಿ ಓದು ಜಾಸ್ತಿ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮನೆಯವರ ಅನಿಸಿಕೆ. ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸದಂತೆ, ಕತ್ತಲಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಓದಿದರೆ, ಸಮಯ 7 ಘಂಟೆಯೂ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ...

  ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ, ಜಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ 29 ನೇ ತಾರೀಕಿನ ಸಂಜೆಯ ಮಳೆ ಒಂದಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ತಂದಿತು. ಸೆಕೆ, ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆ, ಏರಿದ ಉಷ್ಣಾಂಶದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಕತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿ ಮಳೆ ತಂದ ತಂಪು, ಆಲಿಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದದ್ದು, ಮರಗಳು ಉರುಳಿದ್ದು, ಕೆಳ ಸೇತುವೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೊರಳಿತು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾದದ್ದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 32 ಡಿಗ್ರಿ ಮುಟ್ಟಿದಾಗ, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮಳೆ ಖಾತ್ರಿ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯು ಈ ಬಾರಿ ಹುಸಿಯಾಯಿತು. 36 ಡಿಗ್ರಿ ಮುಟ್ಟಿದರೂ ಮಳೆಯ ಲಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣದೆ ಪರದಾಡಿದ್ದಾಯ್ತು.  ಇದಕ್ಕೆ   EL NINO  (ಎಲ್ ನೀನೋ) ... ದೂರದ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬಿಸಿ ಏರಿಕೆ, ಕಾರಣ ಎಂದು, ತಜ್ಞರ ಹೇಳಿಕೆ.   ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಮಾನವ ಕುಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಿದ ಅತ್ಯಾಚಾರ. ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ, ದುರಾಸೆಗಾಗಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿದ್ದು. (EL)ಎಲ್ ನೀನೇನೋ ಮಾಡಿದೆ ಅದಕ್ಕೆ (EL)ಇಲ್ ನಾನು ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು, (EL)ಎಲ್ ಎಲ್ಲೂ ಇರುವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅರಿವಾಗಬೇಕು. ಹವಾಮಾನ ಇಲಾಖೆಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತೆ 29ರ ಮಳೆ..  ಬಂದೇ ಬಂತು... ಮಳೆ ಬಂತು ಮಳೆ, ತೊಳೆಯಿತು ಜಗದ ಕೊಳೆ    ತಂಪಾಯಿತು ಇಳೆ...

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಲವು ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವವರ ಮುಂದೆ ಧುತ್ತೆಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನೂ ಸತತವಾಗಿ ಕಾಡಿದೆ.. ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹುಡುಕುವಾಗ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಂಶಗಳು... ಸಾಧ್ಯವಾಗ ಬಹುದಾದ ಪರಿಹಾರದ ದಾರಿಗಳ ಒಂದು ಅವಲೋಕನ ಈ ಲೇಖನದ ಉದ್ದೇಶ. ಈ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾತನಾಡಿದ್ದು...  1. ಲಿಂಗ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ   ಕಸ ಎಸೆಯಲು ಬಂದ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಂದ  ಮೊದಲಗೊಂಡು ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ತನಕ. 2. ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಂಗಸರು. 3. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೇ ಇರುವ   / ಒಬ್ಬರೇ ಇರುವ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು. 4. ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಹೇಗೋ ಕಸವನ್ನು ಗಾಡಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಶಿಸ್ತು ಬದ್ಧ ನಾಗರಿಕರು. 5. ಒಂದಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು (ಲಂಚ ಎನ್ನಲೇ ಅಥವಾ TIPS - To Improve Personalised Service ಎನ್ನಲೇ)  ಕೆಲಸ ಸುಗಮ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು. 6. ಹಣ ಕೊಡಲಾಗದೆ / ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೋ ಕಸವನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಆಚೆಗೆ ತಳ್ಳುವವರು. 7. ಪೌರಕಾರ್ಮಿಕರು, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಸದ ಗಾಡಿಯವರು 8. ಕಸದ ರಾಶಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ನಿಯೋಜಿಸಲಾದ ಮಾರ್ಷಲ್ ಗಳು 9. ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ವಿಧವಿಧವಾದ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಶೇಷ ಜನರು 10. ಯಾವ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೂ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳದ, ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಿಸಿ ತಟ್ಟಿದವ...

  ನಾಲ್ಕಾರು ವಾರಗಳಿಂದ ಯಾವ ಲೇಖನವನ್ನೂ ಬರೆಯದೆ ಇದ್ದದ್ದು, ಸೋಮಾರಿತನದ ಭಾಗವೋ, ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಒರತೆಯ ಕೊರತೆಯೋ ತಿಳಿಯದು. ವಿಷಯದ ಕೊರತೆಯಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕಂತೂ ಇಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಕೃಪನ ಅಗಲಿಕೆ, ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕಿ, ಜಡತ್ವವನ್ನು ಮೀರಿ,  ಬರೆಯುವ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತೋ, ಆ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃಪನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಸಮಂಜಸ. ಆಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದದ್ದೇ ನಾನು ಬಹುವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿದ ಸಾಹಿತಿ ಬೀಚಿಯವರ ಪದಪುಂಜ ತೋಚಿದ್ದು - ಗೀಚಿದ್ದು .  ಸುಧಾ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನೀವು ಕೇಳಿದಿರಿ ವಿಭಾಗದ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ, ಬೀಚಿಯವರ ಸಮಯೋಚಿತ, ಸಾಂದರ್ಭಿಕ, ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಉತ್ತರಗಳು, ಇಂದಿಗೂ ತನ್ನ ಸೊಗಡನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅದರ ಸಂಕಲನ ಉತ್ತರಭೂಪ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ತಿರುವಿ ಹಾಕುವ ಚಪಲ ನನ್ನದು. S J Plytechnic ನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ. ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬೀchi ಯವರು ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರಾರಂಭಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಅವರೊಡನೆ ಕೆಲ ನಿಮಿಷ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಅಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವರ ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ತೋಚಿದ್ದನ್ನು ಗೀಚುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಎಂಬ ಚುಟುಕಾದ ಉತ್ತರ.  ತೋಚಿದ್ದನ್ನು ಗೀಚಿದ್ದು ಬೀಚಿ ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಗೀಚುಗಳು ಬೀಚಿದು ಅಪ್ರತಿಮ ...

  ನಾರಾಯಣ ನಿನ್ನ ನಾಮದ ಸ್ಮರಣೆಯ ಸಾರಾಮೃತವು ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಬರಲಿ... ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರಲಿ... ಉತ್ಕೃಷ್ಟದಲ್ಲಿರಲಿ... ... ... ಎಂತೋ ಶ್ರೀ ಪುರಂದರ ವಿಠಲನ ನಾಮವ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸೋ ಹಾಗೆ.... ಹೋಗಿ ಬಾ... ಕೃಪಾ... ಹೋಗಿ ಬಾ.. . ಎಂದು ಹಾಡಿ, ನಾದಾಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದವರು ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾನ್ ಆರ್ ಕೆ ಪದ್ಮನಾಭ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯ /  ನೆಂಟ ಕೃಪಾ ಅವರ ಪಾರ್ಥಿವ ಶರೀರದ ಮುಂದೆ ನಿಂತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಬಹು ಜನರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಕೃಪಾ ಅವರ ಮಗನ ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರು ಮನಸ್ಸು ಕಲಕುವಂತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ ಪಾರ್ಥಿವ ಶರೀರ ಬನಶಂಕರಿಯ ವಿದ್ಯುತ್ ಚಿತಾಗಾರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ನಂತರ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ವಿಧಿ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ  ಚಿತಾಗಾರದೊಳಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಕಳಿಸಿದಾಗ.... ಧಗ್ಗನೆ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿ ದೇಹವನ್ನು ಆವರಿಸಿದಾಗ.. ಮನಸ್ಸು ಮೂಕವಾಗಿ ರೋದಿಸಿತು. ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ಕೃಪ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಹೋದರು. ಕಣ್ಣಿಂದ ಮರೆಯಾದರೂ ಬಹುಕಾಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಕೃಪಾ. ಏನಾದರೂ ಜೀವನ ನಿಲ್ಲದು. ಬಂದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ, ಸಣ್ಣ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಎದ್ದು, ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕೂತಾಗ... ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಬರೆಯದೆ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಕೃಪ ಅವರಿಗೆ ಅಕ್ಷರದ ಮೂಲಕ ಅಶ್ರುತರ್ಪಣ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ...

   ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಯಾವುದು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೇಳಿದರೆ, ನನ್ನ ಉತ್ತರ .... ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು? ವಯಸ್ಸಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ರೂಪ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾದರೂ ಭಾವ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ, ಅದು ಹೆಸರನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ ನಾನೇ  ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು.   ಯಾವುದೇ ಮಾತುಕತೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದಲೇ ಅಥವಾ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ರೂಪದ ವಾಕ್ಯದಿಂದಲೇ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸೆಖೆ ಶುರುವಾಗಿಹೋಯಿತು ಅಲ್ವಾ... .ಮುಂದುವರಿಯುವುದೂ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳಿಂದಲೇ... ಕೇಳುವುದು ಹೇಳುವುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.. ಕಾಫಿ ಆಯ್ತಾ? ಆರಾಮನಾ? How are you ? ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ? ಹೀಗೆ .  ಕಾಫಿ ಆಯ್ತಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ.  ಆಯ್ತು ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಹಸಿ ಸುಳ್ಳು..  ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುವವನಲ್ಲ.   ಇದು ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡುವ ಉತ್ತರ.  ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಉತ್ತರದ ಬದಲು ಒಂದು ಒಣ ನಗೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಂತರ ಅವರೇ ನೀವು ಕುಡಿಯೋದೇ ಇಲ್ವಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಡುವುದುಂಟು. How are you?  ಎಂಬ ಪ್...